Patronen

Afgelopen week had ik een gesprek met iemand die net als mij een aantal trainingen bij Essence heeft gevolgd. Ze had het idee dat waar de trainingen voor de meeste mensen levensveranderend zijn dat er bij haar eigenlijk maar weinig is veranderd… Ik herken dat gevoel. Door de mooie verhalen die je op Facebook leest lijkt het net alsof het bij anderen over een leien dakje gaat. Maar dat is natuurlijk onzin, want iedereen heeft zaken waar hij of zij tegenaan loopt. Dat hoort nou eenmaal bij het leven. Daarom deel ik graag mijn verhaal met de nuances die erbij horen.

Vorig jaar juli en augustus heb ik de Essence en Source training gedaan. Waren deze trainingen levensveranderend? Een dikke vette ja! De trainingen hebben mij een nieuwe mindset gegeven waardoor ik anders in het leven sta. Het is alsof ik uit een diepe slaap ben wakker geworden. Ik heb een soort van klik gemaakt waardoor ik heel veel stappen aan het zetten ben om m’n dromen en doelen te realiseren. Voor mij is er echt een leven voor Essence en een leven na Essence. Maar betekent dit dat m’n leven over rozen gaat? Natuurlijk niet. Sommige patronen zitten er al bijna m’n hele leven.

Eén van die patronen is onzekerheid. Ik heb mezelf aangeleerd om mezelf te verbergen en om m’n mening niet te uiten. Het grappige is dat ik tegelijkertijd m’n hele leven al hoor dat mensen me juist wel zien en de kracht zien die ik in me heb. Ik hoef het alleen maar te geloven. Tijdens de trainingen heb ik m’n kracht ervaren en dat is iets wat ik niet meer vergeet. Na de training hebben mensen tegen me gezegd dat ze het ook echt aan me zagen. Maar de laatste tijd is de onzekerheid weer wat meer terug gekomen. Betekent dit dat ik niks heb gehad aan de trainingen? Nee, natuurlijk niet. Die onzekerheid is alleen een patroon en dit patroon is niet zomaar weg

De eerste stap is om te accepteren dat er bepaalde patronen zijn in m’n leven. Ik heb me daar de afgelopen maanden enorm tegen verzet en dat werkt juist averechts. De tweede stap is om me bewust te zijn van alle successen die ik heb geboekt om het patroon om te buigen. Soms heb ik daar een ander voor nodig. Iemand die ik heb leren kennen tijdens de Essence training en met wie ik elke dag mee reed van en naar de training zei pas nog tegen me: “Zie je wel hoeveel je bent veranderd?”. De derde stap is om vanuit excitement aan de slag te gaan met de tools die ik heb gekregen bij de trainingen. En niet alleen dat: Essence is een heel mooi platform waar ik kan blijven leren en blijven groeien. Zo heb ik een paar maanden geleden bij een training mogen assisteren en een maand daarvoor begonnen we als groep al om te werken aan onze doelen. Wat ik ook enorm waardevol vind is dat ik er een enorm groot support netwerk bij heb gekregen. Op die manier leer ik met vallen en opstaan de patronen keer op keer te doorbreken.

Niets is wat het lijkt… Dat is toch vaak de bottom line in veel situaties. Iedereen worstelt met dingen, maar de meeste mensen delen dit niet op hun Facebook profiel. En dan ga je toch al snel denken dat je de enige bent bij wie het helemaal niet lekker loopt… Maar ik denk dat iedereen patronen heeft waar hij/zij tegenaan loopt en ik hoop dat mijn verhaal dat illustreert.

Advertenties

Een gedachte over “Patronen

  1. Supermooi geschreven!
    Ik herken het zeker wel, want ik leer juist in therapie mijn patronen te doorzien en zo uiteindelijk te doorbreken. Stapje voor stapje. En daarbij mag ik, en jij dus ook, soms even een terugvalletje hebben. Zolang we die herkennen en weer met frisse moed verder gaan, kunnen we alleen maar verder groeien!

    Ik heb geleerd om iets meer te delen met mensen, al doe ik dat nog heel mondjesmaat. Ze hoeven ook niet alles te weten.

    Vaak is je sterkste kracht ook je grootste valkuil. Dat moet je in balans zien te krijgen. Zo hadden we het er vandaag over dat mensen mss weleens tegen mij op zouden kunnen kijken. Wat ik dus echt niet begrijp, want ik ervaar het al mijn hele leven als buiten de groep staan… Een grote angst die altijd speelt… Mede ook door mijn diagnose uiteraard dat ik moeite heb in het contact met mensen, maar toch ben ik heel sociaal. Ja, als het over de ander gaat.
    Mijn kracht is dat ik mensen zie, ze laat merken dat ik ze zie en naar ze luister. Iets wat ik vroeger zelf nooit ervaren heb. Valkuil is dus dat ik dat zelf niet zo ervaar en mijzelf ook wegcijfer daarin. Ik kan er niet mee omgaan als iemand mij ziet, zoals ik vorig weekend op het werk ‘een jankerd’ was. Mijn eigen oordeel, want niemand zei dat. Zij zagen iemand die zichzelf voorbij liep, maar wel keihard werkt.
    En toch probeer ik soms iets meer te vertellen aan mensen.
    Ik heb een rotdiagnose(en nog wat anderen), een met zo’n heel mooi groot stigma, maar ik pas niet in dat plaatje.. Want dan ben ik helemaal niet sociaal. Al moeten ze niet te dichtbij komen vaak..

    Ik wil maar zeggen dat iedereen patronen heeft en iedereen uit die ingesleten patronen kan komen. De groef is diep, maar er kunnen nieuwe sterkere wegen gevormd worden. En een terugval hoort bij het leven, zolang we erna maar weer de draad oppakken.

    We zijn onze ergste vijand, maar we kunnen ook onze liefste vriend(in) zijn. Laten we gaan voor die lieve vriend(in).

    xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s