Niets is wat het lijkt…

Deze blog heb ik geschreven voor de MILE Runners blog

Ik had zo’n zin om m’n allereerste MILE te lopen. Vorig jaar juli heb ik mijn Essence training gedaan en voor mij was dit echt een kantelpunt. Zoveel dingen zijn veranderd, een paar voorbeelden: ik ben bijna 12 kilo lichter, een droombaan rijker en ik ben actief aan het daten. Ik heb meer zelfvertrouwen, laat me meer horen en ben gelukkiger. Ik heb ervaren hoeveel kracht ik heb en dat als ik ergens voor ga ik het kan bereiken. Kortom, ik ben de leider van mijn leven. Ik kon daarom niet wachten om te beginnen met MILE 2 zodat ik aan m’n doelen kon gaan werken en mezelf nog meer te ontwikkelen.

En toen was het 10 januari. Vol enthousiasme begon ik aan de MILE met een geweldige groep mensen. Ik behaalde successen op al m’n doelen en ik deed dingen die mezelf versteld deden staan. Maar vorige week besefte ik me dat ik er eigenlijk helemaal niet zo van genoot… Ik voelde eigenlijk niet zo heel erg veel. Ik had m’n onzekerheden en angsten de hoofdrol gegeven en ik zat in het publiek en ik keek ernaar… Gelukkig heb ik door de Essence training geleerd om support te vragen als ik dat nodig heb en om dit soort zaken met iemand te delen. Puur het uitspreken is al een opluchting, ook al weet ik niet altijd waar die onzekerheid of angst vandaan komt. Dus toen iemand vroeg hoe het ging in de MILE deelde ik het en de uitkomst van het gesprek was dat ik een plan voor mezelf heb bedacht om hieruit te komen en weer terug te gaan naar genieten. Hoe? Door vooral goed voor mezelf te zorgen en om support te vragen als ik het nodig heb.

De avond dat ik dit plan voor mezelf bedacht trok ik m’n glittertruitje aan, deed make-up op en heb ik samen met vriendinnen genoten van een 90’s feestje (inclusief Spice Girls tribute band ;)). En de rest van het weekend ben ik lief voor mezelf geweest, maar was ik tegelijkertijd lekker in actie. Zo simpel kan het zijn voor mij om die knop weer om te zetten! En inmiddels is het een paar dagen later en zit ik nog steeds vol energie.

Juist dat wat je niet verwacht kan grote verandering brengen. Ik had verwacht vooral bezig te zijn met m’n doelen en dat is ook wel zo, maar de grootste inzichten heb ik opgedaan door mezelf uit het dal van onzekerheid en angst te trekken. Door de Essence training weet ik zoveel beter hoe dat moet, juist omdat ik daar m’n kracht heb ervaren. En laat ik nou net aan het begin van de MILE besloten te hebben dat ik vanuit kracht en vastberadenheid aan m’n doelen wilde werken. Een match made in heaven! 😉

Self Empowering Sunday (21): “Run” van Rondé

typorama (3)

Gelukkig nieuwjaar! Ik hoop dat dit jaar je veel moois gaat brengen. Mijn jaar begint in ieder geval goed, want ik heb een nieuwe baan! Ik ga aan de slag bij Essence Trainingen, de organisatie waar ik afgelopen zomer twee trainingen heb gevolgd. De afgelopen twee maanden stonden daarom in het teken van de sollicitatieprocedure en dat was ontzettend spannend. Wat deze sollicitatieprocedure voor mij anders maakte is dat ik wist: Essence is de plek waar ik op dit moment in mijn leven hoor te zijn. Dit gevoel van helderheid heb ik maar een paar keer in m’n leven gehad, dus het zegt mij echt iets als ik dat ervaar. Toch zorgde dat er niet voor dat ik helemaal geen onzekerheid ervoer, maar wel dat het me sterkte. Ook heb ik veel gehad aan steun van de mensen om me heen, met name degenen met wie ik de trainingen heb gedaan. Heel fijn was dat.

typorama (6)Er is nog een ander middel dat ik heb gebruikt om me te ondersteunen tijdens het sollicitatieproces: muziek. Er is met name één lied wat voor mij als een anthem heeft gewerkt: “Run” van Rondé. Het grappige is dat dit nou net een nummer was wat me totaal niet aansprak. Ik hoorde het vaak op de radio en ik zong zelfs mee, maar de tekst echt horen en begrijpen deed ik niet. Eind november ging ik naar het Songbird Festival in Rotterdam, met bekende en minder bekende singer-songwriters zoals Gavin DeGraw, Kensington en Maria Mena. Ook Rondé trad op en aangezien er geen andere artiest optrad die me aansprak, ging ik naar Rondé. Ik moet zeggen dat ik het leuker vond dan ik van tevoren had gedacht. Waarom? Deze keer luisterde ik echt en ik denk ook dat puur het feit dat ze live speelden meehielp. Toen ze “Run” gingen spelen, voelde het als een eureka-moment: ik snapte meteen waar het lied over ging en ik kon meteen zien hoe dit op mij van toepassing was. Ik had de avond ervoor een leuke date gehad, ik zat in een sollicitatieproces voor een gave baan en alles leek mijn kant op te komen. Dát is waar dit lied voor mij over gaat. Het gaat over m’n hart volgen, voor de volle 100% voor m’n dromen gaan, maar ook over kansen zien en ze aangrijpen.

De sollicitatieprocedure bestond ook uit een training en voorafgaand aan elke bijeenkomst luisterde ik dit lied. Elke keer als ik dit luisterde realiseerde ik me: dit is wat ik wil en het enige wat ik kan doetyporama (5)n is er helemaal voor gaan. Het enige wat ik kan doen is mezelf laten zien en niet een ‘perfecte’ en neppe versie van mezelf. Dus dat heb ik gedaan. En had ik de baan niet gekregen, dan wist ik in ieder geval dat ik het had geprobeerd. Maar ik ben er trots op dat het me is gelukt en ik kijk er enorm naar uit om aan de slag te gaan bij Essence.

Ga jij ook een spannende (en misschien wel stressvolle) uitdaging tegemoet? Kies dan een power song, oftewel een lied dat jouw kracht geeft en je eraan herinnert dat je het kan. Er zijn genoeg voorbeelden te vinden op mijn blog. En soms komt zo’n lied, net als bij mij, gewoon op je pad. 🙂

Nieuwsgierig geworden naar “Run”? De tekst die mij inspireerde uit dit liedje staat in de mooie plaatjes in deze blog post. Daarnaast vind je onderaan de videoclip. Enjoy! 🙂

 

 

typorama (2)