Wat je vooral niet moet doen in Thailand

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een blog online heb gezet en ik vond dat het de hoogste tijd was om weer te starten met m’n wekelijkse blogs. Zowel voor, tijdens als na Thailand was het erg druk en had ik niet de focus om een blog te schrijven. Deze week voelde ik dat ik er weer zin in had en ik deel daarom graag iets over mijn ervaringen in Thailand. Het centrale doel van mijn reis naar Thailand was het bezoeken van de World Council van de World YWCA. Deze Council moet je eigenlijk zien als een algemene ledenvergadering van alle YWCA’s ter wereld. Heel concreet betekent dit: 500 vrouwen uit meer dan 70 landen die beslissingen nemen over de richting van de YWCA. Het was een onwijs bijzondere ervaring, vooral om al die vrouwen te ontmoeten uit zoveel landen. Misschien dat ik er in een andere blog nog meer over ga delen, maar voor nu wil ik me focussen op een andere ervaring die ik had.

Na de World Council ben ik met één van de meiden uit mijn delegatie verder gaan reizen. We kozen voor een stad in het noorden van Thailand: Chiang Mai. Er was echt een relaxte en laid back sfeer (heel anders dan in Bangkok) en we konden daar genieten van zowel cultuur als natuur. We wilden allebei graag één of meerdere hill tribes bezoeken. Hill tribes zijn etnische groepen in Thailand die vooral in de bergen in het noorden en westen van Thailand leven. Zij hebben hun eigen cultuur, tradities en manieren van leven en het leek ons interessant om daar meer van te zien en te weten te komen. Het was alleen lastig om een excursie te vinden buiten de normale toeristische paden, dus uiteindelijk boekten we een tour bij een reisorganisatie en de volgende dag gingen we op pad.

Met een busje bezochten we als eerste een orchideeën boerderij met een vlindertuin. Daarna reden we naar een plek waar we volgens de gids hill tribes konden zien en hoe zij leven. Maar op deze plek waren vier verschillende hill tribes samengebracht die daar (zelfgemaakte) artikelen verkochten aan toeristen. Zowel ik als mijn reisgenootje hadden er al heel snel een slecht gevoel bij. Het voelde alsof deze mensen er speciaal voor het amusement van de toeristen neergezet waren, alsof het een dierentuin was, en dat is iets wat wij juist niet wilden. Dat is ook het lastige eraan: deze mensen verdienen er hun geld mee en het zal ongetwijfeld een belangrijke inkomstenbron voor ze zijn. Aan de andere kant: hoeveel verdienen ze er werkelijk aan met andere partijen die er ongetwijfeld ook van zullen profiteren? Op mensenlijk niveau vind ik dit gewoon niet kunnen. Door het toerisme worden dit soort praktijken in stand gehouden en bovendien worden mensen afhankelijk gemaakt van deze inkomsten. Ik vraag me dan ook af wat de mensen uit deze hill tribes er zelf van vinden. Er was iemand uit onze groep die vroeg aan de gids of deze mensen gelukkig zijn. Een begrijpelijke vraag, maar natuurlijk antwoordde de gids ja. Het zou slechte promotie zijn als ze nee zou zeggen. Het is net als tijdens de slavernij: toen werd aan slaven ook wel eens gevraagd of ze gelukkig waren en natuurlijk zeiden ze daar ja op. Als je nee zei zaten er ongetwijfeld consequenties aan vast. Daarom wil ik iedereen aanraden zo’n toer als wij hebben gedaan niet te doen: mensen zijn geen dierentuinattractie om naar te kijken.

Wat hadden wij anders kunnen doen? We hadden kritischer kunnen kijken naar de organisatie die deze toer aanbood. Een paar dagen later reisden we bijvoorbeeld door naar een eco-resort (Chai Lai Orchid), die ook een dagexcursie aanbod waarbij je een lokale hill tribe kunt bezoeken. Maar in tegenstelling tot de meeste toeristische organisaties, zijn zij een organisatie waar ik wel op durf te vertrouwen omdat het werk dat zij doen ten goede komt van zowel lokale mensen als de natuur (over Chai Lai Orchid volgt nog een blog). Kortom: wees kritisch en respectvol als je een lokaal volk wil bezoeken in een ander land. Probeer onderzoek te doen naar de organisatie die zo’n toer aanbied en maak een goede keuze.