Mijn strijd tegen de kilo’s (11)

Het is een hele tijd geleden dat ik een blog schreef over mijn strijd tegen de kilo’s. Daar is een reden voor: daar gaat het ronduit slecht mee. In maart was ik jarig en genoot ik van veel, lekker en voornamelijk ongezond eten. Na m’n verjaardag lukte het me niet om uit die flow van ongezond eten te komen. Ik verviel weer in oud gedrag door m’n kop in het zand te steken en toen ik weer naar een Weight Watchers sessie ging waar bleek dat ik een paar kilo was aangekomen belandde ik in een dip. Ik bleef na het wegen nog zitten voor de sessie zelf, maar ik moest ontzettend veel moeite doen om niet te huilen. Het liefste wilde ik meteen naar huis om mezelf op te sluiten. Op zo’n moment komt dat kop-in-het-zand gedrag als een boomerang terug en moet ik alsnog dealen met de gevoelens die ik daarvoor wegstopte. Met die gevoelens bedoel ik vooral: schaamte. Ik wist namelijk dondersgoed dat het ongezonde eten dat ik weg zat te werken niet goed voor me was, maar op dat moment koos ik ervoor om er niet aan te denken. Ik denk dat ik me op zo’n moment al schaam, maar daar wil ik dan niet aan denken. Daardoor ga ik nog meer eten en zo beland je in een vicieuze cirkel waar je moeilijk uit komt. Ik schaam me dat het me niet lukt om denk- en gedragspatronen te doorbreken. Ik ben inmiddels 3,5 jaar lid van Weight Watchers en nog steeds is het een worsteling. Ik besef me heel goed dat het altijd een worsteling zal zijn, maar ik kan je zeggen dat het best frustrerend is dat ik na al die tijd nog steeds vaak m’n kop in het zand steek en dat ik nog steeds smoesjes verzin om te kunnen eten en daarbij heel berekenend te werk ga.

Sinds die laatste sessie bij Weight Watchers, ben ik niet meer gegaan. Het doet me teveel. Ik heb de neiging om die kilo’s die ik aan ben gekomen te laten versmelten met wie ik ben als persoon. Toen ik daar zat zei dat innerlijke stemmetje tegen me: ‘Zie je wel? Je maakt nooit iets af. Het gaat je nooit lukken. Je faalt. Je ziet hier al zoveel jaren en nog lukt het je niet. Anderen lukt het wel, maar jou niet. Je bent een mislukking’. Daarnaast ben ik heel goed in het mezelf vergelijken met anderen. Bij Weight Watchers worden er vaak vrouwen uitgelicht die het is gelukt om hun streefgewicht te behalen. Dat zal vast goed bedoeld zijn, maar dan denk ik dus: ‘En mij lukt het niet.’ Daarom denk ik dat ik voorlopig niet meer naar Weight Watchers ga. Het is nog maar de vraag of ik überhaupt terug ga naar Weight Watchers. Ik heb het gevoel dat het niet meer werkt voor mij en dat ik meer de diepte in zal moeten om echt iets te kunnen veranderen aan m’n gezondheid en leefstijl. Want hoewel Weight Watchers je zeker tools meegeeft en heel veel vrouwen heeft geholpen, vind ik het voor mij te oppervlakkig geworden.

Hoe wil ik mijn zoektocht naar een gezonder leven dan gaan aanpakken? Afgelopen vrijdag was wat mij betreft een mooie start. De voedselcommissie en de internationale commissie (waar ik lid van ben) van de YWCA organiseerden een avond met de pakkende titel “Vreten, weten, eten”. Op die avond vertelden drie sprekers over mindful eten, de voedingsindustrie en TTIP. Interessante onderwerpen die me inspireren om op een andere manier om te gaan met eten. Manna Verheij vertelde als eerste spreker over mindful eten. Als een soort oefening mochten we eerst een bord met eten opscheppen en moesten we wachten tot iedereen klaar zat met een bord eten. Daarna mochten we ruiken om vervolgens te gaan proeven. Door met aandacht te eten merkte ik direct dat ik meer smaken signaleerde en ook sneller een vol gevoel had. Na deze oefening vertelde Manna nog wat meer over mindful eten: het gaat niet alleen over met aandacht eten, maar ook dat je je bewust bent hoe het voedsel je bord heeft bereikt, wie er voor hebben gewerkt en wat voor ingrediënten er in zitten. De focus is bij mindful eten dus niet alleen op jezelf, maar er is ook een duidelijke connectie met de rest van de wereld.

Vervolgens is er meer verteld over de voedingsindustrie en TTIP. TTIP staat voor Transatlantic Trade and Investment Partnership en is een vrijhandelsverdrag tussen de Verenigde Staten in Europa. Daardoor zal er makkelijker gehandeld kunnen worden. Het heeft alleen enorm veel nadelen. De kwaliteitseisen in Europa zijn hoog, maar die in de V.S. zijn juist laag. Door TTIP zullen deze kwaliteitseisen ‘geharmoniseerd’ worden en dus naar hetzelfde level als dat van de V.S. gebracht worden. Een concreet voorbeeld van wat dit kan betekenen is als volgt: als er hier in Nederland salmonella geconstateerd wordt dan wordt al het eten uit die voedselketen uit de handel gehaald. In de V.S. daarentegen gebeurt dit niet, met als gevolg dat mensen ziek kunnen worden. Ook zullen bedrijven niet meer verplicht zijn om alles op etiketten te vermelden. Kortom, het is nog maar de vraag in hoeverre je het eten uit de supermarkt kunt vertrouwen. TTIP staat daarnaast ook nog eens boven de wet en dit kan ons als maatschappij enorm veel geld kosten doordat bedrijven rechtszaken kunnen gaan aanspannen tegen landen. Zie voor meer uitleg over TTIP het filmpje hieronder, lees een artikel op de website van GroenLinks over de bezwaren tegen TTIP of dit artikel op De Correspondent. De eerste vraag die ik had toen ik dit hoorde was: Waarom zouden we dit überhaupt willen? Meteen bedacht ik me dat dit vast om economische motieven moest zijn. En dat klopt. Het zijn grote multinationals zoals Unilever die ferme voorstanders zijn van dit verdrag en er ook nog eens lobbyisten voor inhuren om dit er doorheen te krijgen. Er worden mooie beloftes gemaakt van economische groei en meer werkgelegenheid, maar de vraag is uiteindelijk of wij er als burgers uiteindelijk beter van worden en als ik het zo lees allemaal dan denk ik dat niet. Om heel eerlijk te zijn word ik zo ontzettend moedeloos van een situatie zoals deze. Het draait zo vaak alleen maar om geld en macht. Om enigszins weerwoord te kunnen bieden tegen een verdrag als TTIP, wil ik me dan ook om die reden gaan verdiepen in voeding. Want als dit verdrag het haalt, en die kans is heel groot, dan moet ik me serieus gaan afvragen waar ik m’n eten moet kopen…

Ik wil om die verschillende redenen mijn zoektocht naar een gezonder level wat grondiger en met meer diepgang aan te gaan pakken. Ik wil het volgende gaan doen:

  • Werken aan m’n zelfvertrouwen en zelfcompassie. Ik geloof dat dit de basis is van waaruit ik moet gaan leven. En daar speelt God een cruciale rol in.
  • Onderzoeken of mindful eten iets is wat me zou kunnen helpen en wat bij me zou passen.
  • Goed onderzoeken waarom ik teveel eet en wat daar achter zit. En als ik de neiging heb teveel en/of ongezond te eten moet ik op zo’n moment ook afvragen waarom ik dat doe.
  • Ik wil me meer bewust worden van m’n lichaam. Deze maand doe ik mee met de Red Couch, de boekenclub van SheLoves Magazine. We gaan het boek Embracing the Body: Finding God In Our Flesh and Bone van Tara Owens lezen. Ik hoop dat Tara’s boek me gaat helpen.
  • Eerlijk zijn over de worsteling die ik heb met eten en het niet verstoppen. Het heeft enorm geholpen om die worsteling met een vriendin te bespreken en om het te delen in een groep van m’n kerk. Dat laatste vond ik heftig om te doen, maar dankzij een boek van Brené Brown dat ik nu aan het lezen ben (I Thought It Was Just Me) word ik bijna automatisch heldhaftiger en lukt het me om die muur die ik om me heen heb te laten verdwijnen.

Advertenties

10 gedachtes over “Mijn strijd tegen de kilo’s (11)

  1. Ik ben niet snel geneigd om te reageren op dit soort stukken, maar ik vind dat je jezelf zwaar tekort doet in de tweede alinea. Bekijk het eens van de andere kant, de dingen die jij wél succesvol hebt afgemaakt, dat is ook niet niets. Daar neem ik mijn petje voor af! Ik weet zeker dat jij je weg rondom eten uiteindelijk zal vinden zolang je je best maar blijft doen en je hiervoor blijft inzetten.

    Het hele verhaal rondom TTIP is ronduit belachelijk, in Europa zijn zoveel zaken beter (en veiliger) geregeld maar wij moeten ons altijd aanpassen aan die Amerikanen. Het verdrag mag er van mij wel komen om de economie te stimuleren en mogelijk Amerikaanse producten in de supermarkt te kunnen zien. Echter wil ik wel de voorwaarde dat het op Europese termen wordt gedaan en niet op die van Amerika. Ik zit niet te wachten op die chloorkip. Arjen Lubach heeft een tijdje geleden TTIP behandeld in zijn talkshow, waarin het heel simpel wordt uitgelegd. Is het kijken wel waard. Linkje:

  2. Beste Sanne,
    Wat moedig om je verhaal hier te delen. Ik vind het heel knap dat je hier zo open over durft te praten. Mijn eerste gedachte na het begin van je verhaal was, waarom stop je niet met WW? Volgens mij werkt dat inderdaad niet (voor jou, misschien wel voor anderen, maar iedereen is anders, eh?).
    En ik ben het eens met bovenstaande reactie: kijk ’s naar al die dingen die wel onwijs goed gaan. Soms is dat lastig, maar ik daag mijzelf uit (het voelt ook echt als een uitdaging…) om iedere dag in een boekje te noteren wat er goed is gegaan/gedaan, waar ik tevreden mee ben, van die dag. Dit zogenaamde “witboek”, als tegenhanger van het “zwartboek”, helpt me te focussen op de positieve dingen. Misschien word ik hierdoor wat milder naar mezelf. I dare you to give it a try! 🙂
    Oh, en dat TTIP is natuurlijk je reinste onzin. Ik ben blij dat er hier in Utrecht lekker veel lokaal, biologische alternatieven zijn, want, mochten de pluchezitters in Den Haag TTIP aannemen, dan ga ik niet meer de supermarkt in!
    Keep up the good work!
    Amicaliter, Daphne

  3. Kop op Sanne! Je bent alleen al goed bezig om ermee bezig te zijn en je nu meer in voeding in het algemeen (waar komt het vandaan en wat is er mee gebeurd) te verdiepen.
    Ik heb een introducerend e-book gedownload van het endometriose dieet. Hoewel dit natuurlijk speciaal is geschreven voor mensen met endometriose, vind ik dat er goede, verhelderende dingen in staan die duidelijk worden uitgelegd. Misschien ook iets voor jou om te lezen? Kan je de link wel sturen als je wilt. 🙂
    Succes!!

  4. Pingback: Mijn strijd tegen de kilo’s (12) | SuperSanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s