17 mei: Internationale dag tegen homo-, trans-, en bifobie

Vandaag, 17 mei, is International Day Against Homophobia, Transphobia & Biphobia (IDAHOT). Deze dag is bedoeld om discriminatie en geweld tegen homo’s, lesbiënnes, biseksuelen, transgender mensen, interseks mensen en mensen die buiten de heersende seksuele en gender normen (denk aan: man, vrouw, hetero) vallen, aan de kaak te stellen (lees hier meer over LGBTI mensen). Hiermee hoopt de organisatie de aandacht van politici, media, opiniemakers en het algemene publiek te trekken om actief aan de slag te gaan om discriminatie en geweld tegen hen te bestrijden. 17 mei is ooit gekozen om te vieren dat in 1990 door de World Health Organization (WHO) werd besloten om homoseksualiteit niet meer als psychische stoornis te categoriseren. Er zijn veel mensen in allerlei landen die aandacht besteden aan IDAHOT. Om een beeld te krijgen hiervan raad ik je vooral aan om op hun Facebookpagina te kijken.

Nog steeds hebben LGBTI mensen veelvuldig te maken met discriminatie. Hoewel deze groep mensen natuurlijk niet gegeneraliseerd kan worden schijnt het wel zo te zijn dat het in bijna 80 landen illegaal is om lesbisch, homo, biseksueel of transgender te zijn en in minstens 5 van deze landen staat er de doodstraf op. De Guardian concludeert dit uit onderzoek. Ze hebben ook een mapping gedaan van de rechten van LGBTI mensen in een groot aantal landen. Volgens de officiële organisatie van IDAHOT hebben deze mensen te maken met schending van hun rechten op verschillende manieren: stigmatisering, (politie) geweld, repressie van de staat, en moord.

Homo-, trans-, en bifobie raken me, omdat het lijkt alsof het deze mensen onmogelijk wordt gemaakt om zichzelf te zijn. Hoewel ik zelf hetero ben, ken ik verschillende mensen in mijn omgeving die homo. Was dit niet zo geweest dan had dit onderwerp nog steeds m’n aandacht gehad, maar het brengt het natuurlijk wel dichterbij. Ik vind het onverteerbaar dat mensen in elkaar geslagen worden puur om het feit dat ze vallen op iemand van hetzelfde geslacht of omdat iemands gender identiteit niet past bij iemands lichaam.

Ik wil op mijn manier proberen een bijdrage te leveren aan het bestrijden van discriminatie en geweld tegen deze groep mensen. Sinds eind 2013 ben ik lid van de YWCA Nederland (de Y). YWCA staat voor Young Women’s Christian Association en in ongeveer 120 landen zitten één of meerdere nationale en/of lokale YWCA’s. Gezamenlijk zijn zij aangesloten bij de World YWCA. Voor een groot aantal YWCA’s is de C van Christian nog steeds erg belangrijk, maar in Nederland speelt het minder een rol. In oktober van dit jaar zal ik met een aantal Nederlandse Y leden afreizen naar Bangkok (Thailand) om daar de YWCA Nederland te vertegenwoordigen bij de World Council. Deze Council kun je als een soort Algemene Ledenvergadering zien waar terug gekeken wordt op het gevoerde beleid en vooruit wordt gekeken naar de toekomst. Ook wordt er een nieuw wereldbestuur gekozen. Eén van onze doelen als delegatie is om aandacht te besteden aan het thema Sexual Orientation & Gender Identity, exact het thema waar IDAHOT over gaat. We hopen een beeld te krijgen van hoe dit thema een plek heeft binnen de World YWCA en de verschillende nationale en lokale YWCA’s. We zijn op dit moment bezig om dit concreet in te vullen. We denken er bijvoorbeeld om een workshop te gaan geven. Zeker binnen een christelijke organisatie als de YWCA is het een lastig en gevoelig thema, maar wat ons betreft is het een ontzettend belangrijk onderwerp. Daarnaast is het thema van deze World Council Bold and Transformative Leadership en we hopen leiderschap te laten zien door juist dit thema aan te kaarten.

Deze blog sluit ik graag af met een paar zinnen uit het liedje “Born This Way” van Lady Gaga. Hieronder heb ik ook twee uitvoeringen van “Born This Way” toegevoegd.  De bovenste is van Lady Gaga herself. De onderste is van Maria Aragon, die in 2011 viral is gegaan met haar uitvoering. Naast dat het een hele mooie versie is, heeft het een hoog schattigheidsgehalte. 🙂

My mama told me when I was young
We are all born superstars
She rolled my hair and put my lipstick on
In the glass of her boudoir

There’s nothing wrong with loving who you are
She said, ‘cause He made you perfect, babe
So hold your head up,
girl and you’ll go far
Listen to me when I say

I’m beautiful in my way
‘Cause God makes no mistakes
I’m on the right track, baby
I was born this way

Advertenties

Verslag Zinvloed Ontmoet Justin Lee

Foto 08-05-15 21 52 26Afgelopen vrijdag ben ik naar Zinvloed Ontmoet geweest. Zinvloed is een christelijk platform waarop regelmatig prikkelende artikelen verschijnen. Dit platform is gestart vanuit de Evangelische Omroep, maar om heel eerlijk te zijn was ik daar best verbaasd over. Er staan namelijk best vrijzinnige teksten op. Dat vind ik tof om te lezen, maar ik ben benieuwd hoe dat ligt bij de meerderheid van EO’s achterban. Een thema waar op Zinvloed veel over wordt geschreven is sociale gerechtigheid. Daarbij kun je denken aan teksten over het bed-bad-brood akkoord en het asielbeleid. Maar ook spiritualiteit, samenzijn en schoonheid zijn thema’s waar teksten aan worden gewijd. Zeker op christelijk gebied volg ik weinig Nederlandse websites en dit is zo’n beetje de enige die ik graag volg en waarvan ik veel lees.

Afgelopen vrijdag was de eerste Zinvloed Ontmoet, in Ottone in Utrecht. Voor deze avond was de Amerikaanse auteur Justin Lee uitgenodigd. Hij heeft het boek Torn geschreven (in het Nederlands: Verscheurd) over hoe hij er achter kwam dat hij homo is en zijn zoektocht naar een manier om hiermee om te gaan. Justin is namelijk christen. Bijna een jaar geleden heb ik zijn boek gelezen (lees hier de blog die ik er toen over schreef) en ik was dan ook erg blij dat hij naar Nederland kwam. De christelijke blogs en christelijke boeken die ik lees zijn grotendeels van de hand van Amerikanen en de kans om ze te ontmoeten is klein.

De zaal was helemaal uitverkocht dus dat was al een goed begin. Justin werd geïnterviewd door tv-presentator Herman Wegter en ik vond dat Herman dat erg goed deed. De vragen van Herman werden afgewisseld met video-vragen en in de pauze kon je zelf ook vragen opschrijven op briefjes. Helaas konden die niet allemaal aan bod komen, maar waarschijnlijk worden de onbeantwoorde vragen nog beantwoord door Justin in een blog voor Zinvloed. Er zijn veel onderwerpen aan bod gekomen. Mijn eigen interesse is vooral in hoe de kerk om kan gaan met dit thema op een respectvolle manier. Gelukkig heb ik nog nooit meegemaakt dat er in christelijke kringen echt ontzettend negatief werd gereageerd op dit onderwerp, ook al ben ik het niet altijd eens met de mening van sommige christenen. Wat ik mooi vind aan Justin is dat hij de Gay Christian Network (GCN) heeft opgericht, een organisatie die de kloof tussen verschillende meningen rondom homoseksualiteit probeert te dichten. Daarnaast is het ook een safe space voor LGBT mensen. Het overbruggen van die kloof is ontzettend belangrijk en kerken kunnen wat dat betreft absoluut iets leren van hoe Justin dit met zijn organisatie doet. Justin gaf tijdens de avond ook aan hoe belangrijk het is om LGBT mensen hun verhalen te laten verhalen in plaats van over hen te praten zonder dat ze erbij zijn. Ook is het belangrijk dat je het oneens met elkaar mag zijn, maar dat dit niks hoeft af te doen aan je relatie met iemand. Ik vind het ontzettend moeilijk als iemand het niet met me eens is, met name als om sociale gerechtigheid gaat. Ik heb zelf toch altijd wel de wil om iemand te overtuigen van mijn standpunt, maar het gaat de foute kant op als je het in een vriendschap alleen nog maar daarover kunt hebben. Het woord wat daarbij komt kijken is grace. Het is een Engels woord wat ik in dit geval lastig te vertalen vind. Voor mij staat het voor oneens kunnen zijn met elkaar, maar toch een goede relatie kunnen hebben. Het staat voor iemand zien zoals God deze persoon heeft gemaakt. Het staat voor mijzelf zien zoals God mij heeft gemaakt. En dat iedereen meer is dan de ergste fout die ze ooit hebben gemaakt. Grace is wat ik kerken toewens in discussies over homoseksualiteit. Ik hoop ook dat kerken het gesprek aan durven te gaan en ik vond het daarom mooi om te horen tijdens Zinvloed Ontmoet dat er een Nederlandstalige website is ontwikkeld: Verscheurd.nl. Naar aanleiding van het boek van Justin zijn een aantal christenen bij elkaar gekomen en hebben ze deze website ontwikkeld. Naast dat het informatie biedt, zullen er ook seminars gegeven worden in kerken. Supertof dat dit initiatief er is en ik hoop dan ook dat door deze website goede en respectvolle gesprekken kunnen worden gevoerd over dit onderwerp.

Tijdens de pauze raakte ik nog in gesprek met een mevrouw naast me. Zij was door puur toeval terecht gekomen bij deze avond, want ze liep een paar uur eerder langs en het leek haar wel interessant om te komen. Ze was erg verbaasd dat dit nog zo’n lastig onderwerp is in veel kerken. Helaas heb ik het idee dat dit inderdaad nog steeds zo is, maar ik hoop dat de voorspelling van Justin klopt en dat er over 100 jaar op een positieve manier wordt aangekeken tegen mensen met een relatie met iemand van hetzelfde geslacht. Dat zou een mooie vooruitgang zijn. 🙂

Ook wil ik nog noemen dat het gesprek met Justin werd afgewisseld met prachtige muziek van het VreemdelingenCollectief. Het was een mooie avond met veel stof tot nadenken…