Ik ben een slechte feminist

Na meer dan een maand niet geblogd te hebben is het weer tijd voor een blog. De reden dat ik afwezig was is dat ik een hele gave freelance opdracht mocht doen. Maar ik moest dit naast m’n fulltime doen dus in m’n weekenden, waardoor ik veel heb moeten laten vallen in die tijd. Vandaag is het Internationale Vrouwendag en dat verdient uiteraard een blog. Er zijn altijd allerlei events op zo’n dag, maar door die freelance opdracht heb ik al een aantal weken geen weekend meer gehad dus ik heb m’n eigen plan getrokken. Vanochtend heb ik de was gedaan en tv-series gekeken en ’s middags ben ik bij m’n vader geweest, die een stacaravan heeft op een camping ergens. Dit voelt vaak als een heerlijke minivakantie en die zon was natuurlijk helemaal een mooi cadeau. 🙂

In de aanloop naar Internationale Vrouwendag verschenen er verschillende artikelen over vrouwenrechten in dag- en weekbladen. Eén vrouw die in het bijzonder in de spotlights stond was auteur Roxane Gay. Ze stond in De Groene Amsterdammer, NRC Dagblad, NRC Next en Trouw. Ze heeft het afgelopen jaar twee boeken gepubliceerd: Bad Feminist (non-fictie) en An Untamed State (fictie). De Nederlandse vertaling van Bad Feminist is als ebook verkrijgbaar en In ongetemde staat (de vertaling van An Untamed State) als echt boek. In deze blog wil ik het graag hebben over Bad Feminist.

Bad Feminist is een verzameling van essays over gender, seksualiteit, ras/etniciteit, feminisme (duh), belonging, populaire cultuur en politiek. Zo komen er verschillende tv-series en films aan bod zoals Girls, The Hunger Games, 12 Years A Slave, Django en The Help maar ook de Amerikaanse politiek, een liedje als Blurred Lines van Robin Thicke en rape culture. Elk essay is tegelijkertijd ook ontzettend persoonlijk, omdat Roxane haar eigen verhaal en haar eigen ervaringen er door heen weeft. En ze heeft zo ontzettend veel humor. Eén quote uit een hoofdstuk over scrabble toernooien (ze is verhuisd naar een nieuwe plaats waar ze niemand kent en een nieuwe collega neemt haar mee naar zo’n toernooi): “I began the tournament thinking, I am going to win this tournament. I approach most things in life with a dangerous level of confidence to balance my generally low self-esteem. This helps me as a writer. Each time I submit a story to fancy magazines like, say, The New Yorker or The Paris Review, I think, This story is totally going to get published”. Eén woord: GOUD.

En natuurlijk gaat Bad Feminist ook over feminisme en wat het betekent om een feminist te zijn. Ze zag zichzelf nooit als feminist: “I resisted feminism in my late teens and my twenties because I worried that feminism wouldn’t allow me to be the mess of a woman I knew myself to be”. Maar op een gegeven moment besluit ze dat ze dit label toch omarmt en tegelijkertijd beseft ze dat er eigenlijk geen ‘goede’ feministen zijn: iedereen maakt fouten en dat is menselijk. Dat lees ik ook in haar essays: ze is kritisch, maar ze ziet tegelijkertijd dat het nooit meteen perfect kan zijn en dat daar tijd voor nodig is. Ze ziet zichzelf als een bad feminist“I embrace the label of bad feminist because I am human. I am messy. I’m not trying to be an example. I am not trying to be perfect. I am not trying to say I have all the answers. I am not trying toe say I’m right. I am just trying – trying to support what I believe in, trying to do some good in this world, trying to make some noise with my writing while also being myself: a woman who loves pink and likes to get freaky and sometimes dance her ass off to music she knows, she knows, is terrible for women and who sometimes plays dumb with repairmen because it’s just easier to let them feel macho than it is to stand on the moral high ground”.

Toen ik vorig jaar over dit boek las wist ik: dit is een heel goed boek. En het heeft al m’n verwachtingen waar gemaakt. Ik heb Genderstudies gestudeerd en ondanks dat het niet gezegd werd had ik toch altijd het gevoel dat ik heel veel dingen niet goed deed als feminist. Roze is namelijk ook mijn lievelingskleur, ook ik dans wel eens op seksistische muziek omdat het gewoon een lekkere beaheeft en het lijkt me heerlijk om een man te hebben die voor me zorgt. Daarom is Bad Feminist echt een verfrissend boek: wees jezelf, in al je complexiteit en je tegenstrijdige eigenschappen. En tegelijkertijd zie ik het feminisme ook als een stroming die staat voor de vrijheid om te zijn wie je wilt zijn. Daarom zeg ik: ik ben een slechte feminist, maar ik probeer te doen waar ik in geloof en probeer mijn stukje bij te dragen aan een betere wereld.

Meer lezen?

  • Lees hier het bad feminist manifesto, die ook uit het boek Bad Feminist komt.
  • Volg Roxane via haar website. Ze blogt regelmatig en ook essays of andere stukken die ze gepubliceerd heeft tref je hier aan.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s