Self Empowering Sunday (15): Salwa Bugaighis

salwaAfgelopen woensdag is Salwa Bugaighis vermoord. Haar man is door de daders ontvoerd en is nog steeds vermist… Salwa was een Libische mensen- en vrouwenrechtenactivist en advocaat en nauw betrokken bij de revolutie die in Libië plaats heeft gevonden. In de periode dat ik bij WO=MEN werkte, was de Libische revolutie in volle gang. Ik weet niet precies meer in welke context, maar ik geloof dat ik Salwa minstens één keer in Nederland heb gesproken of haar heb zien spreken. WO=MEN had een nauwe band met haar en met de organisatie waar zij één van de medeoprichters van was, het Libyan Women’s Platform for Peace (LWPP). Dit platform zet zich in voor de politieke participatie van vrouwen in de Libische grondwet. Destijds zijn er enorme overwinningen behaald op het gebied van die politieke participatie, maar het extremisme en fundamentalisme van bepaalde groeperingen is nog steeds een grote bedreiging voor die overwinningen. Het regime van Khadaffi is in principe verleden tijd, maar dat betekent niet dat alles nu koek en ei is. Dat bewijst ook deze laffe moord op Salwa.

De dood van Salwa heeft me diep geraakt. Ik liep gisteren door het winkelcentrum, waar allerlei standjes waren opgezet met eten vanuit verschillende culturen en waar een mooie (Indonesische?) dans werd uitgevoerd. Ik werd ineens zo dankbaar dat ik de vrijheid heb om me in Nederland uit te kunnen spreken over vrouwenrechten. Ik vind dat ook lastig, want hier in Nederland denken veel mensen dat het wel goed zit met de emancipatie. Daardoor heb ik vaak het gevoel dat mensen mij figuurlijk monddood willen maken. De situatie van Salwa was natuurlijk totaal anders. Ze werd bedreigd door extremisten en heeft haar strijd voor mensen- en vrouwenrechten letterlijk met de dood moeten bekopen. Het zet me ook aan het denken: wat had ik gedaan als ik in Libië had geleefd? Had ik me dan ook uitgesproken over vrouwenrechten? Ik durf daar om heel eerlijk te zijn niet positief op te antwoorden…

Ik heb getwijfeld of ik deze blog wel moest koppelen aan Self Empowering Sunday, omdat ik het daarmee heel erg op mezelf betrek. Maar door een verbinding te leggen tussen Salwa en mijzelf wil ik laten zien dat vrouwen als zij mij inspireren. Het inspirerende aan mijn werk bij WO=MEN vond ik de ontmoetingen met vrouwen als Salwa. Dát zijn de echte heldinnen! Deze vrouwen zetten hun leven letterlijk op het spel door voor hun overtuigingen uit te komen en daar ook echt iets mee te doen. Nogmaals: ik weet niet of ik zoveel lef zou hebben als ik in hun context zou leven.

Ik zou graag de belofte willen onderschrijven die Elisabeth van der Steenhoven, directeur van WO=MEN, heeft gedaan op Facebook:

They wanted less Salwa, we will give them more Salwa!

After days in sadness and anger I make the following pledge: in remembrance of Salwa Bugaighis I will walk an extra mile for women’s rights. When I’m tired, disappointed, lazy or fed up; I will think of Salwa an put in some additional energy in:
• Advocating for gender justice
• democracy
• For women’s rights and human rights at large
• Support for men and women worldwide striving for equal rights

Jullie als lezers kunnen ook iets doen: teken een petitie (klik hier), waarmee nationale parlementen, de EU en de VN worden aangespoord om een onafhankelijk en internationaal onderzoek te doen naar de moord op Salwa. Het zou mooi zijn als we dit voor elkaar kunnen krijgen.

Wil je meer weten over Salwa? Lees dan deze mooie in memoriam op de website van WO=MEN en dit waardevolle artikel op de website van The New Yorker.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s