Self Empowering Sunday (14): Esther Mombo

Af en toe is het zo ontzettend fijn om iemand te horen spreken die je helemaal begrijpt en waar je het echt mee eens bent. Dat had ik gisteren, want ik ben naar een lezing van Esther Mombo geweest. Esther is een Keniaanse theoloog en sprak een lezing uit met de mooie titel “De bevrijdende kracht van het christendom voor vrouwelijk leiderschap”. Vaak wordt door conservatieve christenen betoogd dat er verschillende bijbelteksten zijn die vrouwelijk leiderschap verbieden. Esther betoogde dat de bijbel vrouwelijk leiderschap juist aanmoedigt. Ze noemde een aantal voorbeelden:

  • Wanneer God Adam en Eva heeft geschapen heeft hij ze beiden de autoriteit gegeven om te heersen over de aarde. Het feit dat Eva uit de rib van Adam is gemaakt, maakt niets uit. Ze zijn alletwee gelijk.
  • In het Oude Testament zijn verschillende vrouwelijk leiders genoemd (Mirjam, Deborah, Esther, Ruth).
  • Ook in het Nieuwe Testament zijn vrouwelijke leiders te vinden, zoals Junia en Phoebe. Paulus, die een deel van de boeken uit het Nieuwe Testament op zijn naam heeft staan, prijst deze vrouwen om hun leiderschap.

Ik ben zelf de laatste tijd wat meer bezig met lezen over de context van bepaalde bijbelteksten. Zo volg ik de blog The Junia Project. Deze blog richt zich specifiek op vrouwelijk leiderschap in kerken. Junia verwijst, zoals ik in één van de bullet points al had vermeld, naar een belangrijk vrouwelijk leider uit het Nieuwe Testament. Op een gegeven moment dachten mensen dat zij een man was, waarschijnlijk omdat ze zich niet konden voorstellen dat een vrouw een leider kan zijn. Deze blog geeft hele fijne achtergrondinformatie over bepaalde bijbelteksten die worden gebruikt tegen vrouwelijk leiderschap. Iets wat Esther Mombo zei en wat helemaal aansluit bij wat ze bij The Junia Project doen is dat het belangrijk is om op een gebalanceerde manier de bijbel te lezen. Veel bijbelteksten worden volledig uit hun verband gerukt. Een voorbeeld is 1 Timoteüs 2: 11-12. Daar staat het volgende:

Een vrouw dient zich gehoorzaam en bescheiden te laten onderwijzen; ik [Paulus] sta haar dus niet toe dat ze zelf onderwijst of gezag over mannen heeft; ze moet beschijden zijn.

Dit specifieke gedeelte is door veel christenen gebruikt om te beargumenteren dat vrouwen geen leiders mogen zijn. Als je het echter in de context leest dan gaat het hier over vrouwen die op die specifieke plek en in die tijd dingen zeiden die niet klopten. Het was dus geen universele uitspraak, maar een uitspraak die van toepassing was op die specifieke situatie en op die specifieke plek (lees er hier meer over). Esther vertelde dat cruciaal is om te kijken naar hoe kennis van de bijbel wordt overgedragen naar ‘normale’ mensen. Er zijn tenslotte nog steeds veel mensen analfabeet en dan ben je afhankelijk van mensen die wél kunnen lezen en die over bijbelkennis beschikken.

Ook beargumenteerde Esther dat leiderschap niet gaat over het hebben van macht over mensen, maar over macht met mensen. Kortom, het gaat vooral om dienend leiden. Uiteindelijk ben je leider voor mensen. En God houdt vrouwen niet tegen om te leiden. Integendeel, vrouwen zijn vaak leiders zonder dat ze het zich beseffen. Wat dat betreft mogen vrouwen zich meer bewust zijn van de leiders die ze (kunnen) zijn en mogen ze ook best trots op hun leiderschap.

Zoals ik aan het begin al zei was deze lezing voor mij heerlijk comfortabel. Twee voor mij belangrijke onderwerpen, geloof en feminisme, kwamen hier samen en hebben me weer gesterkt in de overtuiging dat geloof en feminisme elkaar kunnen versterken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s