Onderwerpen die mij drijven…

Zoals ik vorige week al schreef, ben ik op een ontdekkingsreis om erachter te komen of ik wil gaan promoveren en zo ja, waarop. De laatste tijd denk ik veel na over de interesses die ik heb. Ik denk dat het in kaart brengen van m’n interesses gaat helpen bij m’n zoektocht. Door boeken en blogs te lezen kom ik er steeds meer achter wat mij drijft. Op dit moment heb ik de volgende interesses ‘opgespoord’:

Feminisme & christendom
Los van elkaar zijn ze al interessant, maar de combinatie al helemaal. Voor veel mensen is het een gekke combinatie, maar voor mij voelt het juist als een krachtige formule. Ik vind het interessant hoe feminisme en geloof elkaar uitdagen, versterken en elkaar scherp houden. Waarom? Zie het volgende punt.

Zelf-kritiek & empathie
Zowel het feminisme als het christendom bevatten een vorm van zelf-kritiek. Door feminisme heb ik geleerd over vooroordelen en daardoor kijk je kritischer naar de wereld maar ook naar jezelf. Wat betreft het christendom is er in het Nieuwe Testament op verschillende plekken te lezen dat Jezus juist ontzettend kritisch is ten opzichte van religieuze mensen. Religieuze mensen hebben de neiging om te denken dat ze er al zijn en dat het wel goed zit. Daardoor is het voor hen heel makkelijk om vooroordelen te hebben over andere mensen: vaak kijken ze op een wettische en checklist-achtige manier naar het geloof. Dat is dan meteen ook de reden dat Jezus zo kritisch is. Ik denk dat een gezonde mate van zelf-kritiek kan leiden naar een meer oprechte vorm van empathie.

Story telling
Mijn passie voor vrouwen- en mensenrechten wordt gedreven door persoonlijke verhalen van mensen. In een eerdere blog post heb ik ook al verteld dat de directe aanleiding voor mij om Genderstudies te gaan studeren was dat ik het boek “Mijn woestijn” van Waris Dirie heb gelezen. Nog steeds zijn het dit soort verhalen die mij drijven. Ik kan geïnspireerd raken door verhalen via boeken, blogs, films en ga zo maar door. Vooral waargebeurde verhalen drijven mij. Ik ben geïnteresseerd in de kracht van verhalen, de manier waarop verhalen worden verteld en hoe het komt dat bepaalde verhalen de wijde wereld ingaan en andere verhalen niet.

Solidariteit & movement building
Voor veel mensen is ‘solidariteit’ een geitenwollensokkenwoord geworden. Toch geloof ik nog steeds in dat woord, ondanks de verharding van onze samenleving. Ik vind het boeiend om te kijken naar hoe je een succesvolle beweging van mensen opbouwt die, ondanks alle verschillen die er zijn tussen hen, gezamenlijk en solidair streven naar een hoger doel (bv. gelijke rechten en kansen voor mannen en vrouwen). Ik kom op verschillende plekken waar mensen vol enthousiasme en passie voor gelijke rechten strijden, maar deze groepen bestaan vaak uit mensen met dezelfde achtergrond (witte hoogopgeleide vrouwen). Dat geldt ook voor de kerk waar ik kom. Tegelijkertijd zie ik ook hoeveel moeite er wordt gedaan om mensen te betrekken met een andere achtergrond en het lijkt me interessant om te kijken hoe verschillende groepen daarmee bezig zijn. Een voorbeeld is te lezen een blog van Kathy Escobar. Zij is “co-pastor” van een kerkgemeenschap in de Verenigde Staten met de naam “The Refuge”. Deze gemeente laat zien dat het weldegelijk mogelijk is een diverse groep te vormen.

Dit zijn een aantal van de onderwerpen die mij inspireren. Wordt vervolgd…

Advertenties

Concert Newworldson

newworldsonAfgelopen vrijdag ben ik met een vriendin naar een concert van de Canadese band Newworldson (NWS) geweest. Volgens hun website is hun muziek “an eclectic blend of 60s soul, funk, roots and gospel”. NWS bestond oorspronkelijk uit vier bandleden, maar daar zijn twee saxofonisten aan toegevoegd. Een ontzettend goede zet, want live klinkt het nu nóg beter. En de twee saxofonisten waren zo ontzettend grappig; ze deden van die leuke dansjes erbij.

Ik ‘ontdekte’ NWS een aantal jaren geleden op een christelijk festival. Ik was meteen fan, want ik houd enorm van de muziek die zij maken. Ik houd namelijk van soul-, blues- en gospelmuziek, maar binnen die genres zijn er veel verschillen en daardoor vind ik het lastig om net die ene goede cd of artiest te vinden. Over het algemeen is het de wat oudere muziek die me aanspreekt en hoewel NWS een band van deze tijd is maken zij muziek die echt die feel heeft van vroeger. NWS maakt vooral liedjes met God als onderwerp. En toch denk ik dat een breed publiek deze muziek mooi zou vinden. Ik vergelijk het eigenlijk altijd met films zoals Sister Act of The Color Purple. Daar zitten ook liedjes in met God als belangrijkste onderwerp, maar heel veel mensen vinden deze muziek te gek. Toch zijn er niet veel mensen die NWS kennen terwijl ik vind dat ze een veel groter publiek verdienen. Soms fantaseer ik wel eens dat ze mee doen aan het televisieprogramma Holland’s Got Talent. Echt, iedereen zou er weg van zijn. Ze zijn vooral live zo enorm goed. Ze zijn zo goed dat hun cd’s vlak klinken. Elk bandlid krijgt tijdens zo’n concert de kans om te shinen, vooral heel grappig is het als de drummer z’n momentje krijgt. Alle bandleden lopen naar achteren en de drummer gaat volledig los op z’n drumstel, om vervolgens ook nog even andere voorwerpen te bewerken met z’n drumstokjes. Het voordeel van het feit dat niet veel mensen ze kennen? Dat de kaartjes goed betaalbaar zijn en de bandleden makkelijk bereikbaar. We stonden namelijk vooraan. 🙂 Toch kan ik jullie deze fantastische muziek niet onthouden. Kortom: kijk, luister en geniet van deze geweldige band!

 

Een toekomst als onderzoeker?

De afgelopen maanden denk ik veel na over m’n loopbaan. Na meer dan een half jaar werkloos thuis te hebben gezeten heb ik een baan gevonden via een werving- en selectiebureau. Toen ik werkloos was heb ik vooral gesolliciteerd naar banen in de ontwikkelingssamenwerkingssector, maar dat was erg moeilijk en uiteindelijk besloot ik om ook op financiële banen te solliciteren (aangezien ik daar ook de opleiding en ervaring voor heb). Ik werk nu bijna een half jaar als administratief medewerker op de crediteurenafdeling van een modebedrijf. Ik heb het er naar m’n zin en ben vooral erg dankbaar dat ik weer aan het werk ben. Hierdoor kan ik m’n vaste lasten betalen en ook aan de maandelijkse verplichting van m’n studieschuld voldoen. Hoewel dit niet m’n droombaan is heb ik bedacht dat ik de komende tijd wil kijken naar de kwaliteiten die ik heb en die ik in kan zetten. Dat maakt elke baan uiteindelijk ook meteen leuker en nuttiger.

Tegelijkertijd ben ik ook nog aan het dromen… Begin maart werd ik namelijk aan het denken gezet. Op 8 maart, Internationale Vrouwendag, ging ik naar een dag van de Oecumenische Vrouwensynode. Hier waren allerlei vrouwen aanwezig vanuit verschillende christelijke stromingen, die geïnteresseerd zijn in feministische onderwerpen. Het thema van de dag was “Vrouwen Houden Huis – over geloven in duurzame economie”. In de ochtend werden er allerlei korte praatjes gegeven, waaronder die van Anneleen Decoene. Anneleen heeft recent een doctoraatsonderzoek op het knooppunt van feminisme, antiracisme en religie afgerond. Ik vind het lastig om haar verhaal samen te vatten, maar in een notendop ging het over hoe je door middel van feministische theologie op een kritische manier kunt kijken naar de manier waarop de samenleving economisch gezien is ingericht. Mijn eigen vertaling hiervan zou zijn dat je als samenleving niet alleen maar gericht bent op economische groei, maar dat je vooral de meest kwetsbaren van de samenleving dient. Mocht je haar verhaal willen zien of lezen dan kun je hier kijken. Ook andere praatjes zijn hier te vinden.

Mijn punt is vooral dat ik enorm enthousiast werd van haar verhaal. Niet alleen de combi van feminisme en theologie sprak me aan, maar puur en alleen al het feit dat ik zo veel voor mij bekende termen, concepten en personen langs hoorde komen. Ik droomde weer even terug naar m’n tijd op de universiteit, waar ik zo enorm veel dingen heb geleerd en waar ik nu nog steeds heel veel aan heb. Ook gesprekken met andere vrouwen die dag maakten mij enthousiast. Heeft heeft me doen beseffen dat ik het stoeien met ideeën en concepten toch super interessant vind. Toen ik de beslissing maakte om Genderstudies te gaan studeren besloot ik tegelijkertijd dat ik er iets praktisch mee wilde doen. Voor mij betekende dat voornamelijk dat ik bij een ontwikkelingsorganisatie wilde werken. Mijn idee van academici was dat ze teveel op de universiteit blijven hangen en hun kennis niet verspreiden. Misschien wel erg zwart-wit, maar ik vind dat daar nog steeds een kern van waarheid in zit. Ik vind dat je als wetenschapper de kennis die je hebt verder moet verspreiden en nog mooier vind ik het als wetenschappers hun kennis ook naar begrijpelijke taal kunnen vertalen. Ik las ook ergens dat je als onderzoeker de kans hebt om jouw visie, onderbouwd door onderzoek, naar voren te brengen. Dat lijkt me ontzettend gaaf. Daarom overweeg ik om ook onderzoek te gaan, wat ook wel ‘promoveren’ wordt genoemd. Ik ben een denker en een analyticus. Ik vind het fijn om goed en lang na te denken over dingen en onderzoek is de ideale manier om over een langere periode een bepaald onderwerp verder uit te diepen. Ook ben ik analytisch: ik onthou dingen snel en ik vind het leuk om verbanden te leggen. Het lastige is alleen dat ik op dit moment geen concrete onderzoeksvraag voor ogen heb dus ik hoop de komende tijd helder voor mezelf te kunnen maken waar mijn interesses liggen. Na de zomer wil ik echt concrete stappen gaan zetten en beslissingen nemen. Als laatste moet ik vooral in m’n achterhoofd houden dat ik niet teveel waarde moet hechten aan de comfortable dingen in het leven. Het is natuurlijk ontzettend fijn om een vaste baan te hebben en een relaxt en luxe leven te kunnen leiden, maar ik wil ook iets kunnen betekenen voor de wereld. Ik neem jullie daarom de komende tijd graag mee in mijn ontdekkingsreis!