Durf grijs te denken

 

IMAG1363

Gisteren bij het politiebureau in Utrecht

Na een heerlijke vakantie is het weer tijd voor een nieuwe blogpost. Tijdens de week vakantie die ik heb gehad is er veel gebeurd: Wilders heeft zich behoorlijk direct uitgesproken over Marokkanen. Wat hij heeft gezegd, is iets wat hij al jaren zegt maar het verschil is dat hij nu heel direct was in zijn woorden. Het heeft veel losgemaakt, maar ik moet zeggen dat er bij mij vooral een gevoel van positiviteit overheerst. In reactie op Wilders zijn er veel initiatieven gestart om duidelijk te maken dat heel veel mensen het niet met hem eens zijn. Zo heeft Ali B een nieuwe versie van zijn liedje Leipe Mocro Flavour gemaakt, zijn er allerlei grappige parodieën op ‘meer/minder’ en zijn er inmiddels meer dan 1000 aangiftes bij de politie gedaan. Ook ik heb besloten om aangifte te doen. Toen ik op tv de eerste mensen zag die aangifte gingen doen dacht ik ook: “Zal ik de stoute schoenen aantrekken en ook aangifte doen?“. Maar ik werd eigenlijk pas echt overtuigd toen ik hoorde dat er in Utrecht de gelegenheid zou zijn om met een groep mensen aangifte te doen. Er zijn een aantal mensen die het initiatief hebben genomen de Facebook-pagina “Ik doe aangifte tegen Wilders” op te starten. Vanuit die pagina is er het initiatief genomen om voor verschillende plaatsen in Nederland de mogelijkheid te bieden om met een groep aangifte te doen. Daardoor hebben op die manier in verschillende plaatsen honderden mensen aangifte gedaan. Ook ik heb gisteren, heel toepasselijk op de dag dat de Nederlandse grondwet 100 jaar bestaat, aangifte gedaan. Het ging gelukkig erg snel, binnen 10 minuten was het gepiept, en de sfeer was positief. Dat is ook de insteek die de organisatoren hadden hiervoor. En dát is ook het gevoel dat ik over het algemeen heb bij de reacties op Wilders: het straalt vooral positiviteit en solidariteit uit. Want ik heb aangifte gedaan, omdat ik me zorgen maak om het klimaat hier in Nederland. Onder het mom van vrijheid van meningsuiting moet alles maar kunnen worden gezegd. En natuurlijk moet iedereen kunnen zeggen wat hij/zij wil, maar wat is er mis mee om rekening te houden met elkaar en elkaar te accepteren?

Wat ik jammer vind aan het huidige klimaat is dat iedereen maar overal een mening over moet hebben. Social media bieden hiervoor de mogelijkheid en zijn inmiddels een onlosmakelijk onderdeel van onze maatschappij. En over het algemeen gaat het op social media hard tegen hard. Het is of het één of het ander. Een recent voorbeeld is het bericht van de twee overvallers die zijn doodgeschoten, waarschijnlijk door de vrouw van de juwelier. Er is een heftige discussie op social media ontstaan hierover. De ene groep vindt dat de overvallers hun verdiende loon hebben gekregen, de andere groep vindt de juweliersvrouw een moordenaar is. Ik heb vernomen dat er zelfs een demonstratie is geweest tegen de juweliersvrouw. Ik denk alleen dat we niet te snel moeten oordelen. We hebben geen idee hoe is het gebeurd en wat de omstandigheden zijn waarin dit is gebeurd. En dat is met heel veel dingen: niet is tenslotte wat het lijkt… Er is maar weinig zwart/wit, vaak is het eerder grijs. Alleen dat grijze verhaal krijgt toch vaak minder de aandacht dan zwart en wit.

Ook daarom heb ik aangifte gedaan tegen Wilders: je kunt groepen mensen niet neerzetten als goed of fout. Is er überhaupt wel zoiets als ‘goed’ en ‘fout’? Ik denk zelf van niet. Ik heb geen idee wat er met aangiftes gaat gebeuren en of Wilders voor zijn woorden zal worden vervolgd. Maar zelfs als hij niet berecht wordt denk ik dat dit een mooi teken van solidariteit is en dat dit laat zien dat er gelukkig nog steeds mensen zijn die weigeren zich neer te leggen bij zo’n kortzichtig statement. Mensen die durven om grijs te denken.

Update 30/03: Ik bedacht me ineens dat ik ben vergeten onderstaand gedicht toe te voegen. Met dank aan Marischka Verbeek van boekenwinkel Savannah Bay  voor de tip. Het is een mooie onderbouwing van waarom ik me uit wil spreken over discriminatie. 

Toen ze de communisten kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen communist
Toen ze de vakbondsleden kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen vakbondslid
Toen ze de joden kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen jood
Toen ze de katholieken kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen katholiek
Toen kwamen ze mij halen
en er was niemand meer om iets te zeggen

Martin Niemöller, Duitsland
uit: De dag dat je brief kwam (1988). Vertaling Petra Catz

Advertenties

Internationale Vrouwendag 2014

Gisteren, 8 maart, was het Internationale Vrouwendag. Een dag waarop er altijd allerlei events zijn door het hele land. Ik was niet van plan ergens naar toe te gaan, omdat ik er niet echt iets interessants tussen had zien staan, maar naar aanleiding van een tip van een bijbelkringgenootje besloot ik om naar een dag van de Oecumenische Vrouwensynode te gaan. Het thema van de dag was ‘duurzame economie’ en ’s ochtends waren er een aantal inspirerende korte praatjes en ’s middags was er ruimte voor verdieping door middel van workshops. Het voelde echt als een warm bad. Zoals ik vorige week al schreef, voel ik me soms best alleen als het gaat om de combi van christen en feminist. Daarom kwam dit echt op het goede moment. Het was super om met mensen in gesprek te gaan over twee van m’n favoriete onderwerpen, om een heerlijk academisch verhaal te horen over feministische theologie, om nieuwe mensen te ontmoeten en om oude bekenden hier tegen te komen. Ook is deze week de Facebook-groep “Christelijk Feministisch Platform” van start gegaan, een veilige plek om met elkaar in discussie te gaan over geloof en feminisme. Wat dat betreft voelt het wel alsof m’n gebeden zijn verhoord. 🙂

 

Tegelijkertijd is het belangrijk niet te vergeten dat Internationale Vrouwendag nog steeds nodig is. Er is nog steeds gigantisch veel onrecht in de wereld en helaas hebben ook vrouwen daarmee te maken, puur en alleen om hun vrouwzijn. Een aantal voorbeelden waarom Internationale Vrouwendag én feminisme nog steeds nodig is:

  • Vrouwen ervaren nog steeds fysiek en seksueel geweld. In Europa geldt dat voor 1 op de 3 vrouwen.
  • Vrouwen verdienen nog altijd gemiddeld 18,5% per uur minder dan mannen. (bron)
  • Vrouwen nemen gemiddeld 43% van het landbouwwerk voor hun rekening, maar bezitten slechts een klein percentage van het land (FAO).

Dit zijn slechts drie van de vele voorbeelden die te noemen zijn. Google vooral als je er meer over wilt lezen.

Internationale Vrouwendag werd afgesloten met het trieste bericht dat Joan Ferrier op slechts 60-jarige leeftijd is overleden. Zij heeft veel betekend voor vrouwenrechten en het was een echte powervrouw. Ik wens de nabestaanden veel sterkte toe.

Veertigdagentijd 2014

Vandaag is de start van de veertigdagentijd (ook wel ‘vastentijd’ genoemd), de veertig dagen voor Pasen (exclusief de zondagen). Ik weet niet veel over de historie ervan, maar het is voor veel christenen een periode om zich te bezinnen op hun leven en levensstijl. Vooral de laatste paar jaar merk ik in m’n eigen omgeving dat deze tijd veel bewuster wordt ingevuld dan een aantal jaar geleden (of het valt mij nu meer op). En ‘vasten’ kun je dan heel breed zien: geen vlees, geen social media, geen tv en ga zo maar door. Ik ga voor het eerst meedoen. Vorige jaren wilde ik dat ook maar ik kon telkens niet de knoop doorhakken waar ik op wilde vasten. Ik zag op de blog van Rachel Held Evans dat ze elk jaar een blog post schrijft over de vastentijd en dan veertig tips geeft voor deze tijd. Naar aanleiding daarvan heb ik besloten om het thema water te omarmen. Dat betekent concreet:

  • Het enige wat ik mag drinken is water en thee. (ik ga niet vasten op eten)
  • Ik douche elke keer zo kort mogelijk en wellicht dat ik gebruik ga maken van een timer/zandloper.
  • Het overtollige schoonmaakwater en douchewater vang ik op in emmers en giet ik in de stortbak van m’n wc om water te besparen. Het duurt altijd even voordat de douche warm is dus waarom niet het overtollige water opvangen? En er gaan aardig wat liters water doorheen als je het toilet doorspoelt.

De reden dat ik hiervoor heb gekozen is dat het niet te moeilijk is en er tegelijkertijd dan wel weer een uitdaging in zit. Ik drink namelijk vrij veel cola light. Zeker sinds ik op m’n nieuwe werkplek er de beschikking over heb gaat er aardig wat doorheen. Ik moet er wel bij zeggen dat ik een uitzondering maak voor de dag van m’n verjaardag en de dag waarop ik m’n verjaardag vier. Dan wil ik graag wat anders kunnen drinken dan water en thee en in principe mag je tijdens de zondagen wel genieten van datgene waar je op vast, dus daar ruil ik graag twee zondagen voor in. 😉

Een ander aspect van de veertigdagentijd is dat je door te vasten meer tijd hebt voor God, maar ook dat je sowieso meer tijd vrij maakt om te bidden. Dat is dan ook een andere doel van mijn vastentijd. Ik bid eigenlijk niet, omdat ik het lastig vind en stiekem ook wel eng. Bidden kan namelijk behoorlijk confronterend zijn en kan zaken omhoog brengen waar je niet aan wilt denken. Tegelijkertijd is het best wel essentieel en wil ik ook graag meer tijd met God doorbrengen. Daarom heb ik het boek “Women of the Torah: Matriarchs and Heroes of Israel” van Stephen J. Binz gekocht. Om de drempel voor mezelf lager te maken heb ik gekozen voor een boek en methode die me aanspreken. Het is natuurlijk obvious waarom ik voor de verhalen van vrouwen heb gekozen en daarnaast wordt de methode ‘lectio divina’ gebruikt. Ik weet er nog niet veel van, maar als ik het goed begrijp is het een manier om op een aandachtige manier een bijbeltekst te lezen en om op een aandachtige manier te bidden. Deze methode bestaat uit de volgende onderdelen:

  • Lectio – lezen op een aandachtige manier, luisterend lezen (bv. “Wat betekent de tekst?”)
  • Meditatio – reflecteren op de betekenis van de tekst
  • Oratio – bidden naar aanleiding van de tekst
  • Contemplatio – luisteren naar wat God te zeggen heeft
  • Operatio – hoe kan ik handelen naar dat wat ik uit de tekst heb kunnen halen?

Aangeraden wordt om dit structureel in te bedden in je leven. Ik ben van plan elk weekend één hoofdstuk uit dit boek te lezen. Net als bijvoorbeeld met het bloggen merk ik dat kleine stappen zetten voor mij het allerbeste werkt.

Wil je meer weten over de Veertigdagentijd? Ontwikkelingsorganisatie Tear heeft een speciale scheurkalender voor de veertigdagentijd die ook in e-mailversie wordt verstuurd (dagelijks).