Het Grote Racisme Debat (1)

De Sint is nog maar een paar weken in Nederland, maar het debat over Zwarte Piet is in september al in volle hevigheid losgebarsten. Het is de eerste keer dat ik zo’n heftig debat over racisme meemaak. Ik zat er al een hele tijd over te denken om een blog post erover te schrijven, maar makkelijk is dat niet. Na het lezen van de vele opiniestukken die in kranten en op websites zijn verschenen in combinatie met mijn eigen kennis ben ik er klaar voor om mijn ideeën te delen.

Net zoals zoveel andere mensen heb ook ik me regelmatig verloren in de vele online discussies over Zwarte Piet. Ik heb vaak de neiging om op te komen voor mensen die naar mijn mening niet gehoord worden, voor mensen wiens mening totaal verdraaid wordt en voor mensen die op een respectloze manier digitaal worden ‘afgemaakt’. Zelfs als ik het niet eens ben met deze mensen. In deze discussie waren vooral de anti-Zwarte Piet betogers de underdogs (al ben ik het hoofdzakelijk wel met ze eens). Maar naast de discussies over Zwarte Piet waren er ook nog verschillende incidenten rondom Jack Spijkerman, Daphne Bunskoek, Gordon en de sollicitant die afgewezen werd vanwege zijn huidskleur. Allemaal zijn ze onderdeel van een breed racismedebat dat op dit moment plaatsvindt. Twee zaken vallen me hierbij op:

  • De heftigheid van de reacties.
  • De eenzijdigheid van de reacties.

Tegelijkertijd kun je je afvragen in hoeverre deze reacties representatief zijn voor de veelkleurigheid van de Nederlandse samenleving. Nienke Venema, directeur van Humanity in Action Nederland, schreef er op Joop een goed artikel over. Ze beargumenteert dat het allemaal niet zo zwart-wit is en dat iets racistisch zeggen of doen niet hetzelfde is als racist zijn. De positieve kant van de vervelende gebeurtenissen van de afgelopen weken is dat het nu open en bloot op tafel ligt en we er niet langer meer omheen kunnen. De sollicitant die werd afgewezen vanwege zijn huidskleur heeft hard bewijs om aan te tonen dat hij is afgewezen vanwege zijn huidskleur. Meestal is discriminatie echter lastig te bewijzen. En dat is een belangrijk punt. Want hoe mooi het ook is dat we ongeacht geslacht, huidskleur, religie, seksuele voorkeur enz. allemaal voor de wet gelijk zijn betekent nog niet dat er geen discriminatie meer is. Discriminatie vindt heel subtiel plaats en als je je mond erover opentrekt dan wordt het al gauw weggezet als ‘gezeur’. Denk bijvoorbeeld aan de discussie van een paar weken geleden over de rolbevestigende Bart Smit folder. Toen journalist Asha ten Broeke bij Pauw & Witteman zat om over dit onderwerp te praten, werd ze zo goed als uitgelachen. Want we zijn als mannen en vrouwen toch allang geëmancipeerd en gelijk aan elkaar? Zelf ben ik ervan overtuigd dat als je alle kleine dingen bij elkaar optelt, je kunt concluderen dat er nog steeds seksisme, racisme en andere vormen van discriminatie plaatsvinden. Helaas…

Maar… ik ben ook een optimist en de discussies van de laatste weken laten ook zien dat er wat aan het veranderen is. Volgende week zal ik mijn licht laten schijnen op mogelijke manieren waarop je de discussie op een vruchtbare manier kan voeren. Wil je meer lezen over Zwarte Piet en racisme? Hieronder heb ik de verschillende artikelen die ik de afgelopen tijd op social media heb gedeeld op een rijtje gezet (van nieuw naar oud). Daarnaast kan ik ook zeker de blog van schrijver Anja Meulenbelt aanraden, waar ze op het moment het onderwerp racisme aan het verkennen is.

Verder lezen
Venema, Nienke. “Een racistische opmerking maakt je nog geen racist.” Joop 25 nov. 2013.
Broeke, Asha ten. “‘Wij zijn kleurenblind, dus laat ons kinderfeest met rust.'” Volkskrant 25 okt. 2013.
NederlandSpreekt.tumblr.com
Heus, Gerrit de. “Zwarte Piet.” 26 okt. 2013.
“Geen kleurpieten na bedreiging.” NOS 23 okt. 2013.
Vuijsje, Robert. “‘De Zeurpiet kan nog wel gelijk hebben.'” Volkskrant 12 okt. 2013.
Bijster, Pauline. “Breivik-fan is Zwarte Pieten-fan. En jij, ben jij het nog?” HP De Tijd 8 okt. 2013.
“Racistische reacties op anti-Zwarte Piet betoog.” Joop 7 okt. 2013.
“Racistische reacties anti-Zwarte Piet betoog van Quinsy Gario.” Wij blijven hier 8 okt. 2013.

Loopbaantraining

Sinds maart ben ik op zoek naar werk en ik heb gemerkt dat ik eigenlijk steeds minder goed weet wat ik nou precies wil. Toen ik aan de opleiding Genderstudies begon was het mijn ultieme doel om bij een ontwikkelingsorganisatie te werken, maar dat is op het moment niet echt realistisch meer en de komende jaren wordt het er – vanwege nog meer bezuinigingen – ook niet echt leuker op. Ik was al langer van plan om een loopbaantraining te volgen of om eens te kijken of ik met een coach in gesprek kon gaan toen een ex-collega mij een leuke aanbieding voor een loopbaantraining doorstuurde. Dit soort trainingen zijn meestal niet erg goedkoop, maar omdat deze training van Bee-Me voor het eerst werd gegeven hoefde ik maar 100 euro te betalen dus dat risico durfde ik wel aan.

Tijdens de training hebben we naar verleden, heden en toekomst gekeken en hebben de deelnemers elkaar gecoacht bij verschillende oefeningen. De training werkte in mijn geval vooral goed, omdat ik gedwongen werd om de gedachten die ik had tijdens het weekend (maar ook daarvoor) echt op papier te zetten. Aanvankelijk was het mijn doel om m’n kwaliteiten, interesses en daaraan gelinkte carrièrepaden op een rijtje te krijgen, maar tijdens het weekend kwam het accent vooral op die carrièrepaden te liggen. Ik denk dat ik m’n kwaliteiten redelijk in beeld heb, maar ik weet niet zo goed wat daar nou voor banen bij passen. Dat weet ik na de training nog steeds niet zo goed, maar ik ga in ieder geval verder met iets wat ik al langer in m’n hoofd heb: schrijven.

Ik heb altijd al iets met taal gehad. Op de basisschool was het m’n favoriete vak, ik zat in het leesgroepje met het hoogste niveau en als ik een opstel moest schrijven schreef ik zo twee kantjes vol. Ik kan er ook enorm van genieten om mooie zinnen te formuleren en m’n (grotendeels Engelse) papers op de universiteit werden vrijwel altijd met minimaal een 7,5 beoordeeld. Genoeg redenen om er iets mee te doen dus. Daarnaast vind ik schrijven een mooie manier om een onderwerp van verschillende kanten te belichten. Als ik een paper moest schrijven was het denkproces minstens zo belangrijk en als ik m’n gedachten eenmaal had geordend schreef ik alles zo op. Dat denkproces en mijn analytisch denkvermogen is mijn kracht, maar tegelijkertijd ook een zwakte. Ik heb namelijk nogal de neiging om teveel na te denken en om daardoor niets te doen, omdat ik vind dat ik iets eerst helemaal perfect moet hebben uitgedacht. Het wordt dus tijd om echt iets te gaan doen en aan het einde van de loopbaantraining hebben we een actieplan opgesteld. Een aantal van die acties zijn:

  • Ik schrijf minimaal 1x per week een blog post om te verkennen of schrijven iets voor me is.
  • Ik ga in kaart brengen welke verplichtingen ik heb, wat prioriteiten voor me zijn en welke verplichtingen ik wellicht kan laten vallen.
  • Ik ga met mensen in gesprek die een inspirerende baan hebben (bv.: mensen die met schrijven hun geld verdienen).
  • Ik blijf dingen doen die buiten m’n comfortzone liggen (bv.: toneellessen, zanglessen) zodat ik mezelf kan blijven ontwikkelen.
  • Ik maak een online portfolio (via About.me) aan waarop ik mezelf (inclusief mooie foto’s van mezelf) presenteer.
  • Ik laat mooie visitekaartjes drukken.

Ik heb meer acties op m’n lijstje staan, maar dit zijn er een aantal. Iets anders dat niet in m’n actieplan staat maar wat ik toevallig tegenkwam is een schrijfcafé bij de boekenwinkel waar ik wel eens werk als vrijwilliger. De bedoeling van zo’n schrijfcafé is vooral om te beginnen met schrijven, want dat is voor veel schrijvers blijkbaar een probleem. Om het wat makkelijker te maken staat er tijdens zo’n schrijfcafé een thema centraal en in dit geval is dat ‘lichtpuntjes’. Daarnaast wordt er tijdens die twee uur koffie, thee en wat lekkers geserveerd. Het lijkt me daarom ook erg gezellig om dat samen met anderen te doen en het is een fijne afwisseling van het solliciteren. Ik ben erg benieuwd en zal er hier uiteraard verslag van uitbrengen! 🙂

Verhuizing

Na heel even op Tumblr geblogd te hebben heb ik toch besloten naar WordPress te verhuizen, omdat ik WordPress toch wat handiger vind dan Tumblr. Wil je op de hoogte blijven van mijn blog? Vul je e-mailadres dan in aan de rechterkant van deze pagina.